Teatr Polonia. Kiedy Krystyna Janda zaczynała myśleć o otwarciu swojego teatru wielu mówiło ‘to niemożliwe’. A jednak. Teatr Polonia jest wyjątkowym miejscem na mapie kulturalnej Stolicy. Jest miejscem, gdzie można zobaczyć czym żyje nasza część Europy. Dobór repertuaru dobitnie świadczy, że Polonia to teatr z ambicjami mówienia o rzeczach ważnych. Dlatego cieszymy się, że jako Iveco mamy swój skromny wkład w to przedsięwzięcie, w którego sukces mocno wierzymy.
Krystyna Janda poszukiwała miejsca na swój Teatr od marca 2004 roku. Pomysł na stworzenie instytucji teatralnej zaowocował utworzeniem fundacji (Fundacja Krystyny Jandy na rzecz kultury), której zarówno nazwa, jak i działalność oddaje charakter jej zamierzenia.
Po ostatecznym rozstrzygnięciu przetargu Krystyna Janda kupiła salę dawnego Kina Polonia. Artystka jest właścicielką jedynie części obiektu (sali kinowej), w którym znajdowało się dawne kino Polonia. Hol Polonii z kasami i toaletami - a więc i wejściem do kina - jest własnością Miasta Stołecznego Warszawy
Fundacja wyremontowała hole (wynajmowane od Miasta Stołecznego Warszawy) własnym sumptem oraz dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury oraz prywatnych sponsorów – firm budowlanych.
29 października 2005 r. na małej scenie (Fioletowe Pończochy) Teatru Polonia odbyła się pierwsza premiera Teatr spektakl
„Stefcia Ćwiek w szponach życia” Dubravki Ugresić w reżyserii Krystyny Jandy. Przedstawienie to dało początek cyklowi
„Kobiety z Europy”.
Jako drugi w kolejności wystawiono monodram Krystyny Jandy
„Ucho, gardło, nóż” (i w jej reżyserii), oparty na głośnej ksiązce Vedrany Rudan pod tym samym tytułem.
W grudniu 2005 r. przeniesiono na deski Teatru Polonia
„Shirley Valentine”, inny monodram Krystyny Jandy, grany przez 15 lat z nieprzerwanym sukcesem w z Teatrze Powszechnym w Warszawie.
28 lutego 2006r. premierę swojego monodramu dała w Polonii Katarzyna Figura.
„Badania terenowe nad ukraińskim seksem” (będących adaptacją książki Oksany Zabużko) wyreżyserowała Małgorzata Szumowska. Jest to jej teatralny debiut.
Cykl
„Kobiety z Europy” dopełnia marcowa premiera
„Darkroomu” w reżyserii Przemysława Wojcieszka, spektaklu opartego na motywach książki Rujany Jeger. W miejscu, gdzie powstanie duża scena, trwają wciąż duże prace remontowe, obejmujące praktycznie całkowitą przebudowę dotychczasowej sali kinowej m.in. zmianę układu widowni na amfiteatralną, dostosowanie pomieszczeń do możliwości korzystania z nich przez osoby niepełnosprawne, rozbudowę i wyposażenie zaplecza teatralnego i sanitarnego. Duża scena przewidziana jest na około 280 widzów.
Szanowni Państwo! Otworzyliśmy nasz Teatr spektaklami o kobietach pod wspólnym tytułem „Kobiety z Europy”, na naszej Małej Scenie. Nazwaliśmy ją „Fioletowe pończochy”, tak jak tytuł znanego opowiadania Gabrieli Zapolskiej mówiącego o tęsknocie do zmian, ekstrawagancji i emancypacji. Otworzyliśmy Teatr w trakcie trwającego wciąż remontu, aby choć w ten sposób skrócić i osłodzić naszą „mękę”. Mamy nadzieję, że Duża scena zacznie działalność wiosną. Miejmy nadzieję, że zaprosimy tam Państwa już niedługo. A na razie życzymy dobrego wieczoru. Wzruszeń i radości, uśmiechu i spojrzenia zza półprzymkniętych oczu. Pozdrawiamy i zapraszamy serdecznie jak najczęściej. Krystyna Janda